Na Vaskršnji ponedjeljak, vjerni narod sabrao se u Prebilovcima povodom hramovne slave Hrama Vaskrsenja Hristovog u Prebilovcima, mjesta koje danas stoji kao simbol stradanja, ali i vaskrsenja života.
Arhijerejsku liturgiju služio je mitropolit zahumsko-hercegovački Gospodin Dimitrije sa sveštenstvom uz prisustvo brojnog vjernog naroda, potomaka stradalih, ali i svih onih koji dolaze da se poklone sjenima nevino postradalih.
Sabranje u Prebilovcima nije samo vjerski događaj — to je živo sjećanje na tragediju koja je obilježila istoriju ovog sela i srpskog naroda u Hercegovini.
Tokom genocida nad Srbima u NDH, 1941. godine, Prebilovci su doživjeli jedno od najstrašnijih stradanja – stotine žena, djece i staraca bačeni su u jame od strane ustaških jedinica Nezavisna Država Hrvatska. Selo je gotovo ugašeno, a rane tog zločina ostale su duboko urezane u kolektivno pamćenje.
Nažalost, stradanje nije stalo tu. Tokom rata devedesetih godina, svetinja u Prebilovcima ponovo je uništena, a mošti mučenika oskrnavljene. Ipak, iz pepela je ponovo podignut hram, kao svjedočanstvo vjere, istrajnosti i nade.
Danas, Prebilovci nisu samo mjesto tuge –oni su mjesto sabranja, molitve i snage. Svake godine, na ovaj sveti dan, narod se okuplja da pokaže da sjećanje živi i da žrtve nisu zaboravljene.
Uz zvona hrama i molitvu, poslata je snažna poruka:
Da dva stradanja u jednom vijeku nisu ugasila ognjišta naših domova i crkvišta.
Autor: Velibor D Milivojević
